Evren'e mesaj gonderiyorum...

Evren gercegini goz ardi etmeyerek, bu aralar olmasini cok istedigim bir seyi evrene mesaj olarak gonderiyorum. Ne oldugunu henuz yazmak istemiyorum hatta sesli bile soylemeye korkuyorum ama olmasini COOOOOOOOOOOOKKKK istiyorum. Butun pozitif enerjimle sevgili evrene mesajimi yolluyorum ve benim icin harekete gecip olumlu olarak en kisa surede donmesini bekliyorum. Bana yanit verdiginde ben de yanitini size soylicem;)

Esim sigarayi birakti!

Esim sigarayi birakti, allahim cok mutluyum. Adamin basinin etini yiye yiye yaptirdim dicem ama aslinda kendisi istemese hayatta birakmazdi! Ben de sigara kullanirdim ama ben tam bir sosyal iciciydim yani disari ciktigimda ickinin yaninda ya da sinirli oldugumda yoksa evdeyken yada tek basimayken agzima surmezdim. Zaten hamilelik ve dogum sonrasi hic agzima surmedim. Garip bir mekanizmam var benim sigarayi icerim ama bagimlilik haline gelmez, olmaz ise hayatta aramam yada canim cekmez. Abim de boyledir benim, O da icer icer sonra tak diye hic sorunsuz birakir. Esim birakali simdilik 2 haftadir oldu ama ilk hafta resmen beni cileden cikardi. Asiri huysuz ve sinirliydi ama bu hafta daha sakinledi. Gectigimiz Agustos ayinda bir yandan evde dogum yapmayi beklerken, gazetedeki bir magazin haberi ilgimi cekmisti. Ingiliz sarkici Robbie Williams esine dugun hediyesi olarak sigarayi biraktigini aciklamisti. Bende bu haberi esime okuyarak, bak sen de bana ve kizina boyle bir dogum hediyesi verebilirsin demistim. Tabiki bana ukala bir gulus atmisti. Ama gecte olsa dogum hediyemizi aldigimiz icin ben de kizimda (ilerisi icin) mutluyuz. Umarim bir daha hic baslamaz. Ayni zamanda spora da basladi, benim esim lise yillarinda milli hentbol takimindaymis universiteyi kazaninca birakmis. Ondan dolayi spor yapmayi firsat buldukca hep sever. Hem sigarayi birakmasina yardimci oluyor, hem kendisini daha iyi hissettigini soyluyor, hemde yorucu is temposundan sonra desarj olmasini sagliyor. Boyle surmesi dilegiyle...

Haftasonu

Bizim haftasonlarimiz genelde cok yogun olur. esim cumartesileri yarim gun calisir ve eve gelince de kendimizi sokaga atariz. Her ne kadar ben alisveris yaparken bunalsa, soylense, sinirlense de gene de her haftasonu bana nereye gidicez diye kendisi sorar:) Gezmeyi sever benim kocam zaten anlastigimiz en iyi konu gezmek ve yemektir. Yeni yerler gormek, kesfetmek, yeni lezzetler tadmak. Bu konu da sansli oldugumu dusunuyorum! Zaten baska turlu evlenmezdim ki:)Tabiki kizimin dogumundan sonra gezme anlayisimiz tam anlami ile degisti. Artik geceleri disari cikamiyoruz. Arkadaslarimizla aksam yemek ya da kutlama programlari yapamiyoruz. Pub a gidip iki kadeh sarap icemiyoruz. Sinemaya gidemiyoruz. Ama bunlarin icinde en cok Londra pazarlarini gezmeyi birde arkadaslarimla aksam programlarini ozluyorum. Biz ayda en az 1 kere arkadaslarimizla Londra merkezde muzikli bir yere gidip yemek yiyip, sohbet edip, oynayip kafa dagitirdik. eglenceli bir grubumuz vardi ama iclerin de tek evli olan da bizdik. her ne kadar evli olsakta cocugumuz olmadigi icin ayak uydurmakta sorun yasamiyordur. Hatta bugun arkadasimla telefonda konusurken mart sonu 3 gunlugune Fransa da Alp lere kayaga gideceklerini ogrendim. Resmen icim eridi. Ingiltere'den Fransa'ya gitmek pahali birsey degil, hele birde artik pasaport problemimde olmadigina gore vize sorunumda olmayacakti. Ahhhh ahhhh, neyse dedim seneye bizde geliriz:)

Dedigim gibi kocam her ne kadar bana alisveris yaparken soylense de bu hafta Londra'nin biraz disinda yeni bir alisveris merkezi ogrendim oraya gidelimmi diye bir teklifle geldi. Kalktik gittik, keyifli bir gun gecirdik, Birbirimize begendigimiz seyleri tamam al benden sana sevgililer gunu hediyesi diye aldik:) maksat adet yerini bulsun. Ama bu sene bir fark vardi. Cunku artik bir sevgilimiz daha vardi ve O nada hediye aldik:) Yarin aksam disari cikmamiz daha zor olucagindan Guzel bir cin restaurantinda yemegimizi yedik ve guzel bir haftasonu gecirmenin keyfiyle evimize geldik. Kizimi uyuttum, zaten yorgunluktan hemen bayildi yavrum. Kendimi bilgisayarin basina attim.

Bu arada sanirim benim dogum sonrasi kara bulutlarim yavas yavas beni terketmeye basladilar. Kendimi daha sakin hissetmeye basladim (aman seytan kulagina) Tabiki bu ilk basta esimle aramizdaki iliskiye yansidi. Umarim kara bulutlarim yeniden gelmez. Cunku ben kabul ediyorum ben de esim de dogum sonrasi depresyonu yasadik. Cunku ikimizde birbirimiz olmaktan cikmistik. Umarim geri gelmezler, bizi rahat birakin logusa cinleri cekilin basimizdan, bizim fazlasi ile kanimizi emdiniz. Yallah cinler yallar kiskis cinler kiskis...

Hangi Çizgi Film Karakteri Olmak İsterdiniz...

Sevgili blogcu arkadasim Missbone beni mimlemis. Hangi cizgi film karakteri olmak isterdiniz.? Ben kucukken He-man ve She-ra yi cok severdim. Hic kacirmadan izlerdim ve tabiki izlerken de kendimi She-ra olarak hayal ederdim. Bir kiz cocugu olarak prenses kavrami beni cok etkilerdi ama She-ra sadece bir prenses degildi O bir guc prensesi idi. Kotulukler karsisinda kilicini cikarir "golgelerin gucu adinaaa, guc ben de artikkk" diye bagirir ve birden hem sarisin bir bombaya hemde de cok guclu bir kadina donusurdu. Her turlu sorunun ustesinden de rahatlikla gelirdi. Iste bir cizgi film karakteri olmak istersem kesinlikle She-ra olmak isterdim. Ben reenkarnasyon kavramina inanirim. Kimbilir belki bir sonraki yasamimda She-ra olurum;)

Onemli Duyuru!!!

Bugun, Lara'nin dolap kapagini degistirmek icin Ikea'a gittik. Esimle zaten surekli didisme halindeyiz. Ikimizin de birbirimizi bir kasik suda bogmak istedigi gozlerimizden anlasiliyor. Bu arada alinmasi gereken baska seyler de vardi. Bir yandan alinacaklari aliyorum, bir yandan Lara vizildaniyor, bir yandan esim olacak kisi kotu gozlerle hadi cabuk ol gidelim dercesine bana bakiyordu. Butun bu negatif enerji cemberinde akil sagligimi korumaya calisirken, esimin kizimle konusmasina sahit oldum. Aynen soyle diyordu; "Bu annen olucak kisinin kullanma suresi doldu kizim, aksam seninle annenin umugunu sikip, kafasini koparalim, sen de rahat edersin ben de." Aynen bunlari dedi!!! Burdan duyuruyorum, eger bana birsey olursa sorumlusu esimdir!!! :))))

Ayaklar agiza

Su anda kizimla salonda oturuyoruz. Cok akillandi cokkk, artik kendi kendine oturuyor, kendi kendine oynuyor, hic vizildamiyor, kucak ise hiccc istemiyor dersemmmm sakin INANMAYIN!!! Ama su anda ana kucaginda oturmus Cbeebies de cizgi film izliyor. Gecen gun bir blog arkadasim cocuklara 3 yasina kadar tv izletmenin zararli oldugunu hatta Fransa'da yasaklandigina dair bir makale yayinlamisti. Denilene gore tv izlemek cocullarin 5 duyularinin algilanmasini engelliyormus ve zeka geriligine yol aciyormus. Eminim arastirmacilarin bir bildigi vardir bunu soylerken ama ben zaman zaman Lara'ya tv izletiyorum. Cunku nefes almaya ihtiyacim oluyor.  Zaten izleme suresi en fazla yarim saat o da sansliysam! En kotu benim kadar gerizekali olur diye dusunuyorum:) Bu arada Lara ayaklarini agzina goturmeye basladi. evde kaloriferi yaktim, pijama altini ve coraplarini cikardim, ana kucaginda oturmus bir taraftan ayak parmaklarini agzina aliyor diger taraftan cizgi film izleyip, karakterlere garip garip sesler cikariyor. Cok tatli cokkkk. Su anda keyfine diyecek yok, tabiki benimde:)))

Tahammul...

Artik kocama tahammul etmekte gercekten cok zorlaniyorum. Cok garip duygular icerisindeyim. Evde olmayinca O'nu ozluyorum ama eve gelipte suratini gorunce de cinlerim tepeme cikiyor. Gozume bocek gibi gozukuyor. Hele ki konusmaya baslayinca iyice cileden cikiyorum. Ister istemez ses tonum degisiyor. Hele bir lafi ikinci kez tekrarlatinca hemen sinirlenmeye basliyorum. Napicagimi bilmiyorum, tek bildigim sey var o da canim kizimin babasini gorunce cok mutlu oldugu. Haaa bunun icin boyle hayat surermi iste orasi ayri bir tartisma konusu! Ben ayri anne babanin cocugu olarak ve uvey anne elinde buyudum. Ama ne uvey anne, hayatta en nefret ettigim varliktir kendisi. Hani filmlerde olur ya iste tam oyle bir uvey anneydi. Ben 5 yasindaydim abim ise ortaokulda. Babamla evlenmeden once canimlar cicimler, bize sevgi, sevkat gosterileri, Ne zaman evlendi hepsi son buldu tabiki babam evde olmadiginda!!!Babamdan uzaklastirildik, abimi evden gonderdi. Canim abim ortaokul cagindayken cadi kadinin babamla yatak odasindaki konusmasini duyuyor. Allahin cezasi babama "oglanin onunde bornozla banyodan cikmaya cekiniyorum, bana kotu kotu bakiyor" demis. Abim de tabiki babama birsey soylemeden, amcamlarda kalmaya basliyor neden olarakta okula daha rahat gittigini ileri suruyor. Abim yillar sonra bana bunu soylediginde icim acimisti. Hatta hala aklima geldiginde hala acir!!! Nasil gecer ki resmen hatun babamla evlenip bizi evden postalamayi planlamisti. Babamin dunyadan haberi yok. Zannediyor ki bizi emin ellere teslim etmis. Kadin beni hizmetcisi olarak kullanmaya basladi, Cocuklarina da bakici yapti. Dusun ben 6-7 yasindayim ve ev siliyorum, bulasik yikiyorum, oyuncak bebekle oynamak yerine, canli bebek alti degistiriyorum. Tabiki babam eve gelince bunlarin hicbiri olmazdi. Haaa ola ki babam gordu, "kiz cocugu, yarin birgun ev cekip ceviricek, simdiden yavas yavas ogretiyorum, agac yasken egilir"derdi. Evde 4 cesit yemek olur, bize ancak 1 cesit verilirdi. Ayni sofrada yemek yemeyi biraktirmisti zaten. Surekli babam bizi kotulerdi. Babam da bize kizmaz ama suratiyla doverdi resmen. Kizgin kizgin bakardi. Ben neden mi ses cikarmazdim. Cunku dayak yerdim hemde saglam dayak yerdim. Babam ise sert mizacli bir adamdi ve onunla da cok rahat konusamazdim. Abim olaylarin farkindaydi ve ailenin diger uyelerine farkettigi olaylari soylediginde ters tepki aliyordu. Yani kisacasi cocuk olarak bizi kimse ciddiye almadi. Annem ise sessiz, icine kapanik bir insan oldugu icin O'da bizi koruyup savunamadi. Hatta cadi kadin beni anneme 5 sene gostermedi!!!ben lise cagima gelip artik bu zulume katlanamayacak duruma geldigimde, isyan bayraklarini cektim. Babama butun olaylari anlatmaya basladim. Cadi kadin kendisini savunmak icin hayal gordugumu, yalan soyledigimi iddia etmisti. Ama ben buyuk bir adim atip, kendimi bir nevi kurtardim. daha sonra universite egitimi icin Ankara'ya gittim sonra da tatiller haric baba evine yasamaya donmedim. O gun bugundur dogru duzgun konusmam, konusursam da lafimi esirgemem!!! Offf cocukken yasadiklarimiz anlatmakla bitmez. Hatirlamak bile sinirlerimi bozuyor. Bilgidim tek sey, babamin yapmis oldugu yanlis bir secim, cocuklariyla konusmamasi ve duygu ve dusuncelerine onem vermemesi, iki cocugunun cocukluk yillarinda buyuk yaralar acti. Butun hayatimizi, egitimimizi, secimlerimizi, karakterimizi etkiledi!!! Bildigim tek birsey var, O da hayatimizi cehenneme ceviren bu kadinin yatacak yeri olmadigi! Benim travmatik cocukluk yillarimin burada devreye girmesinin nedeni, eger esimle ayrilirsam kizimin nasil etkileneceginden korktugumdur. Su bir gercek ki benim yasadiklarimin hicbirini benim kizimin yasamasina izin vermem! Kesinlikle uvey anne eline birakmam. Ama sunu biliyorum ki buda cozum degil, sonucta bir yani eksik buyuyecek. Ve gozlemledigim kadariyla ayrilmis anne baba cocuklari bir sekilde hasarli oluyorlar. Esimden ayrilmayi istememenin en buyuk nedeni kizim ama bu sekilde de bizim hayatimiz ne olacak bilmiyorum. Huzursuz bir ailede de buyumesini istemiyorum, cunku bu da normal degil. Yilbasinda biraz duzelir gibi olmustuk, burada belirtmistim ama bu cok kisa surdu. Cunku o zamanda belirttigim gibi sorunlarimiz hallolmamisti sadece belli bir sureligine rafa kaldirilmisti. Iste simdi geri donduler. Ne yapmali ne etmeli???